PRONOMES PERSOAIS

 

PRONOMES PERSOAIS TÓNICOS

PRONOMES PERSOAIS ÁTONOS

Os pronomes persoais só poden ser pronomes, nunca funcionan como un adxectivo dun susbtantivo.

A COLOCACIÓN DOS PRONOMES ÁTONOS

- Nunca poden comezar un enunciado:    Quérote moito!

- Posición natural despois do verbo:    Pediume un libro. 

Excepcións:

       1ª- Oracións desiderativas ou negativas:  Oxalá te quixese! Non cho daría.

       2ª- Nas oración subordinadas, é dicir, cun enlace tipo: que, se, porque:  Dixo que te chamaría.                    Díxoo porque te quería . Se te mercase a bici....

       3ª- Nas interrogativas ou  exclamativas: Quen che dixo iso?  Como te quixo!

       4ª - Algúns indefinidos (algo, alguén, ninguén, ningún, ambos, bastante, calquera, nada, todo) e              adverbios (acaso, aínda, ata, ben, case, disque, igual, seica, sempre, só, tamén, xa):

                        Alguén cho dixo,                          Sempre te quererei.                   Xa cho mandei.

Exercicios cos pronomes

Como distinguir COMPLEMENTO DIRECTO DO COMPLEMENTO INDIRECTO:

Fíxate no seguinte exemplo:

 

                                  Eu fixen filloas para eles.

 

O verbo é o "xefe da oración", o núcleo do predicado. El sabe quen é o suxeito (eu: o que fixo as filloas)  e tamén nos orienta sobre os seus complementos:

Preguntámoslle ao verbo QUE fixen? Responderá o Complemento Directo (CD): filloas

 

Se preguntamos A ou PARA QUEN as fixen? Responderá o Complemento Indirecto (CI): para eles.

                                 Eu   fixen     filloas        para eles

                                 sux.  Vbo.      CD               CI