Irmaus de Celso Emilio
Ferreiro
Camiñan ao meu rente
moitos homes.
Non os coñezo. Sonme
estranos.
Pero ti, que te alcontras
alá lonxe,
máis alá dos desertos e
dos lagos,
máis alá das sabanas e
das illas,
coma un irmáu che falo.
Si é túa a miña noite,
si choran os meus ollos o
teu pranto,
si os nosos berros son
igoales,
coma un irmau che falo.
Anque as nosas palabras
sean distintas,
e ti negro i eu branco,
si temos semellantes as
feridas,
coma un irmau che falo.
Por enriba de tódalas
fronteiras,
por enriba de muros e
valados,
si os nosos soños son
igoales,
coma un irmau che falo.
Común temos a patria,
común a loita, ambos.
A miña mau che
dou,
coma un irmau che falo.
Actividades:
1- Cal será o tema central deste poema?
2- Identifica no texto os recursos literarios máis sinalados.
Comentarios