Saltar ao contido principal

A FESTA DO MAIO EN GALICIA


Que relación ten a Festa do Maio coa Mitoloxía Greco-romana e a mitoloxía Céltica?

Como contaban os gregos e os romanos o paso do inverno á primavera?

Contan os mitos gregos que Antigamente a primavera era eterna e que os deus supremo dos vivos, Zeus,  e dos mortos, Hades, dependían para alimentar á humanidade da deusa grega da fecundidade Deméter (Ceres para os romanos) e da súa filla Perséfone (en latín Flora ou Proserpina) deusa da floración. 

Hades raptou a Perséfone e levouna ao mundo dos mortos e soubemos como se sae coa súa a pesar do seu acto violento, porque a deusa comeu seis pepiñas de granada, a súa froita preferida. Cando Deméter despois de meses longas xornadas de desesperación, deixara de provocar colleitas para a limentar aos mortais, famentos estes e queixándose a Zeus, levaron a este e a Deméter na procura da filla desaparecida. Helios (o Sol que todo o ve) revelou o paradoiro de Persefone, raptada por Hades, e cara este foron dirixidas as demandas inmediatas da devolución da filla de Deméter. Hades finalmente consente que Perséfone volva á superficie da Terra para cumprir co seu cometido de traer a floración e acompañar a súa nai no proceso da produción dos alimentos vexetais, pero só durante seis meses, os seis meses do tempo da calor, que os romanos chamaron "ver" de onde nacen as palabras: prima-vera (o primeiro tempo da calor ou tempo da floración) e verán (o tempo da calor e da maduración dos produtos da terra), fronte ao inverno (o tempo que non hai calor). os outros seis meses denbera permanecer no mundo subterráneo, o mesmo tempo das pepiñas de granada que comera Perséfone, nos que a terra permanecerá sen froitos e sen flores e con frío, claro está.  

Na mitoloxía Celta tamén hai unha especie de Perséfone que chaman Beltane e que volve cada ano o 1º de maio á Terra para a legría dos humanos que reciben así o tempo da calor e a fecundidade.

Pero que relación ten isto coa Festa do Maio? Tanto a festa de recibimento de Perséfone en Grecia, como de Flora en Roma, como a de Beltane nos países célticos derivan nas distintas tipoloxías de celebracións da Festa de maio. 

Tipos de celebración da Festa do Maio en Galicia

Comentarios

Publicacións populares deste blog

A MEMORIA DE NOSO (II): A nosa lingua ten nai e avoa

Para saber de nós imos reflexionar sobre a lingua e a soiedade comezando polos seguintes temas:  A diversidade lingüística fainos humanos A lingua que nos fai orixinais O dereito a ser diferente

CONTIDOS DA 1ª AVALIACIÓN

Unidade 0: A memoria de noso.  Lingua e Sociedade:  -  A nosa lingua ten nai e avoa: -   A lingua que nos fai orixinais - O dereito a ser diferente . (Metáfora do idioma) UNIDADE 1: O nome de Galicia e o galego entre as linguas do mundo Comunicación: libro da aula páx. 8  Gramática: As palabras no libro páx. 16.  Morfemas flexivos e derivativos, palabras derivadas e compostas. Parasíntese. páx.17 Clases de palabras. Das palabras ás frases:  As frases ou sintagmas no blog. Ortografía: Normas de acentuación páx. 15 Vocabulario: Os dicionarios páx. 14 Literatura: Literatura e funcións da literatura páx. 20-21 UNIDADE 2: Lingua e sociedade: A árbore filolóxica de 1º da ESO  Comunicación: Comunicación oral e escrita no libro páx. 28 Gramática: O Substantivo. Xénero e número no blog e/ou no libro páx. 100-101 Vocabulario: O alfabeto galego e a orde alfabética páx. 34 Ortografía: Acentuación Ditongos, tritongos e hiatos páx. 35  Acentos diacrí...

UNIDADE O: A NOSA LINGUA TEN NAI E TEN AVOA

  A NOSA LINGUA TEN NAI E TEN AVOA Unha lingua precisa dunha terra para botar raíces e medrar. Podemos imaxinar o nacemento dunha lingua como unha semente dunha gran árbore, pero tamén imaxinar que a nosa lingua é como un ser humano que nace do seo doutra lingua e mesmo pode ter unha avoíña. A lingua galega é filla da lingua latina que trouxeron a esta terra os romanos . E o Latín vén sendo fillo dunha lingua da prehistoria, tan antiga que cando estaba viva, é dicir, cando se falaba non había aínda escritura. Esa lingua chamábase Lingua Indoeuropea, a avoa do galego. A DIVERSIDADE LINGÜÍSTICA FAINOS HUMANOS   Galicia somos nós: a xente e maila fala. Se buscas a Galicia, en ti tes que atopala! MANUEL  MARÍA. Os soños na gaiola     Algúns homes -galegos tamén- andan a falaren dun idioma universal, único para toda a nosa especie. Son os mesmos que buscan a perfección baixando pola escada zoolóxica, deica sentiren envexa das formigas e das abellas. Son os mesmos q...