GALEGO 1º da ESO (aulagalegasn@gmail.com)

  Actividade: Observa as 4 diferenzas entre este mapa e o que trae o libro na páx. 86 sobre as lingua na península. Imos tomar boa nota destas diferenzas.  É O GALEGO UNHA LINGUA MINORITARIA?  A LUSOFONÍA: A relación do Galego e o Portugués:

 COMO SE CHAMAN AS DISTINTAS PARTES DO NOSO CORPO?  P ONLLE O NOME CORRESPONDENTE EN GALEGO Para exercicios  Lembra esta cantiga popular para aprender ben os nomes dos dedos:  Este é o pequeniño, este é o medianiño, (ou “este é o seu padriño”) este é o pai de todos este é o furabolos e este gordocho…é o matapiollos!! (tamén pode chamarse “escachapiollos”)

   A segunda lectura do Plan lector deste curso en galego será unha novela de Paula Carballeira, unha das nosas autoras vivas cun Premio Nacional de Literatura. Imos tentar recibila e ter un encontro con ela despois da lectura.  A proba de lectura realizarémola á volta das vacacións de Semana Santa e haberá que presentar os resumos manuscritos de cada capítulo o día da mesma. 

  Que é un Romance?  Unha das composicións da tradición oral en verso máis sinalada por ser antiga e de contido narrativo pois conta unha historia con personaxes e espazo, mesmo un tempo determinado aínda que poida ser impreciso. Traemos como exemplo un dos romances máis antigo que se coñece, O romance de Don Gaiferos de Mormaltán. É unha peza que se chegou aos nosos días grazas a un traballo moi singular de Faustino Santalices (terceiro na fotografía que encabeza a entrada), un avó que nos deixou a súa voz. El preocupouse polas cantigas de cego que acompañaban a estes dende tempos remotos á hora de pedir esmola, recuperando tamén un instrumento con que adoitaban acompañarse: a zanfona. Versión interpretada por Amancio Prada a partir da peza recollida por Faustino Santalices no ano 1945:  A letra do romance:  Está é a letra que a tradición oral conservou e que Faustino Santalices gravou en 1945:   Onde vai aquil romeiro, meu romeiro a onde irá? camiño de Compost...

 Sabías que Galicia ten un dos 10 entroidos máis orixinais do mundo?  Por que é tan especial? Pero que é iso do Entroido? Por que se celebra en todo o mundo? Cal é o seu significado, a súa orixe? O Entroido na súa etimoloxía indícanos unha palabra "entrada" que nos axuda a entender que se celebra, unha preparación para que entre ben a primavera, o tempo da calor, o tempo das colleitas nos campos, propiciatorio da fecundidade tamén do gando, mesmo dos seres humanos.   Que é o que marca o comezo e o remate do Entroido?  A Coresma é ese períod e 40 días que remata coa primeira lúa chea da primavera. ë este tempo un tempo de xexún durante o cal se invita á reflexión sobre o misterio central da relixión cristiá, a morte e resurrección de Cristo e se invita a que os venres  non se pode comer carne. De aí estoutra denominación do tempo anteior á Coresma,  o Carnaval (que quere dicir "adeus á carne") que é unha das tradiciois propias do Entroido  comer ab...

 UNIDADE 3 Ortografía: O acento diacrítico  na páx.55 do libro de texto Gramática: Suxeito e predicado. páx. 56-57 do libro de texto Literatura: Os recursos estilísticos ou literarios páx. 60-61 do libro de texto Tradición oral no blog:  - O ciclo das Trece Lúas. A tradición oral no Nadal. - Dos Reis ao Entroido (I) UNIDADE 4 Literatura: Os xéneros literarios páx 80-81 do libro de texto. A narración páx. 92 do libro de texto. Gramática: Os verbos regulares en galego  As funcións da oración (I): Complementos Directo e o Indirecto. - OS COMPLEMENTOS DIRECTO E INDIRECTO. Fíxate no seguinte exemplo:                                   Eu fixen filloas para eles. O verbo é o "xefe da oración", o núcleo do predicado. El sabe quen é o suxeito (eu: o que fixo as filloas)  e tamén nos orienta sobre os seus complementos: Preguntámoslle ao verbo QUE fixen? Responderá o Complemento Directo: f...

  PRONOMES PERSOAIS TÓNICOS PRONOMES PERSOAIS ÁTONOS Os pronomes persoais só poden ser pronomes, nunca funcionan como un adxectivo dun susbtantivo. A COLOCACIÓN DOS PRONOMES ÁTONOS - Nunca poden comezar un enunciado:    Quéro te  moito! - Posición natural despois do verbo:    Pediu me un libro.  Excepcións:        1ª- Oracións desiderativas ou negativa s:  Oxalá te quixese! Non cho daría.        2ª- Nas oración subordinadas, é dicir, cun enlace tipo: que, se, porque:   Dixo que te chamaría.                    Díxoo porque te quería . Se te mercase a bici....        3ª- Nas interrogativas ou  exclamativas : Quen che dixo iso?  Como te quixo!        4ª - Algúns indefinidos (algo, alguén, ninguén, ningún, ambos, bastante, calquera, nada, todo) e  ...